A A A

Else Ury

Strony: 1 2 Następna »

 

   Pragniemy przedstawić Państwu niezwykłą pisarkę, która onegdaj zamieszkiwała w naszym domu, w którym dziś Państwa gościmy.

   Else Ury urodziła się 1 listopada 1877 roku w Berlinie niedaleko Alexanderplatz, jej ojciec Emil Ury był producentem tytoniu, matka Franciszka z domu Schlesinger, zajmowała się dziećmi i prowadziła dom. Rodzina Ury od kilku pokoleń mieszkała w Berlinie, dziadek Else – Elias Levin Ury był żydowskim imigrantem z Tangermünde. Else miała dwoje starszych braci i młodszą siostrę.

   W roku 1894 Else ukończyła szkołę w Berlinie, na tym zakończyła edukację, bowiem w ówczesnych czasach dziewczęta nie uczęszczały do gimnazjów. Matka Else była osobą bardzo oczytaną, znała się na niemieckiej literaturze, swobodnie potrafiła zacytować niemieckich pisarzy, ceniła także niemieckich kompozytorów, swoją wiedzę przekazywała dzieciom i kładła nacisk na ich dobre wykształcenie.

   Else Ury nigdy nie wyszła za mąż, odnalazła się w tworzeniu bajek i powieści. Jej pierwsza twórczość to pisania wierszyków na uroczystości rodzinne. Następnie zaczęły powstawać bajki dla dzieci i opowieści dla młodych dziewcząt. Pierwsze opowiadanie opublikowane zostało w niedzielnym dodatku do gazety Vossische.

   Prawdopodobnie jeszcze przed wybuchem I wojny światowej, Else Ury rozpoczęła pracę nad swoją najpopularniejszą serią książek – "Nesthäkchen" (Beniaminek), opowiadającą o perypetiach młodej dziewczyny Annie Marii Brown, córce lekarza. Postać niesfornej dziewczyny z blond lokami bardzo się spodobała, była to najpopularniejsza książka dla młodych panien w latach 20-30 - stych XX wieku. Seria opublikowana została między rokiem 1913 – 1925. W roku 1930 książkę „Beniaminek” przetłumaczono na kilka języków, m.in: francuski, holenderski i norweski. W roku 1983 powstała wersja filmowa pierwszych trzech tomów serii „Beniaminka”. Oryginalnie miało powstać 6 tomów owej serii, dzieciństwo, młodość aż do zamążpójścia Anne Marie, jednak powstały jeszcze 4 tomy na prośbę wydawców, gdzie Anne Marie doczekała się dzieci i wnuków.

   Pierwszą książką, która sprzedana została w 55 tysiącach egzemplarzy do roku 1927 – był zbiór bajek dla dzieci.

W roku 1906 wydana została książka Else Ury "Studiująca dziewczyna" - gdzie Else pokazuje, że kształcenie dziewcząt nie może być przeszkodą w życiu rodzinnym i nie ma wpływu na ich przyszłe szczęście małżeńskie. Else Ury uważała, że kobiety powinny mieć prawo do wyższego wykształcenia. Książka została bardzo dobrze przyjęta przez prasę i społeczeństwo.

   W roku 1908 zostaje wydany kolejny zbiór bajek i opowiadań dla dzieci "Goldblondchen". Za tę książkę Else Ury otrzymała wyróżnienie w roku 1913, zbiór bajek i opowiadań uznano za niezwykle wartościową książkę dla dzieci i młodzieży. Else Ury napisała niespełna 40 książek. Wszystkie swoje książki pisała odręcznie ołówkiem w zeszytach szkolnych.

   Od roku 1919 rodzina Ury zaczęła spędzać wakacje w Karpaczu w Karkonoszach. To niezwykłe miejsce tak bardzo urzekło Else, że w roku 1926 zakupiła dawny "Dom Emden", nazywając to miejsce "Hause Nesthäkchen".

W niektórych książkach Else Ury, możemy odnaleźć opisy Karkonoszy, np. w powieści "Rosenhäusel", która opowiada o losach młodej dziewczyny pragnącej kształcić się, jednak nie ma ona zgody matki (uważała, że dziecko nie powinno się wznosić powyżej swoich barier społecznych, tylko brać przykład z rodziców) i funduszy na naukę, rzecz dzieje się właśnie w Karpaczu w latach 20-stych XX wieku. Możemy tam również odnaleźć opisy przyrody oraz klimatu Karkonoszy. Ukazana jest także ciężka sytuacja biedniejszych rodzin Karpacza, dialekt i zwyczaje.

   Opowieść o młodej dziewczynie, jak w każdej powieści Else Ury – kończy się dobrze. Ostatecznie odnosi ona sukcesy zawodowe oraz staje się szczęśliwą i spełnioną żoną i matką. Sprawy poruszone w powieści są ponadczasowe, ukazują nowoczesne podejście kobiet do bycia żoną i matką, oczywiście nie miało to w tamtych latach odzwierciedlenia w rzeczywistości, bowiem kobieta według ówczesnych norm, powinna była urodzić dziecko i poświęcić się wychowaniu, nawet ta wykształcona. Dlatego powieści Else Ury traktowano czasem małostkowo i z przymrużeniem oka, doceniona ona została tak naprawdę długo po swojej śmierci, dzięki temu, że opisywała dokładnie zwyczaje panujące w latach przedwojennych. W swoich powieściach była jakoby prekursorką w walce kobiet o dostęp do kształcenia, podejmowania wyborów, samodzielności i spełnianiu się nie tylko w małżeństwie i macierzyństwie, choć według Else jedno nie wykluczało drugiego, uważała, że kobieta dobrze wykształcona może być dobrą żoną i matką.

Strony: 1 2 Następna »

 Karpacz noclegi
Karpacz pensjonaty 
Karkonosze noclegi
Noclegi